Şubat 6, 2023

PoderyGloria

Podery Gloria'da Türkiye'den ve dünyadan siyaset, iş dünyası

Putin’in küresel ekonomik sistemle yüzleşme planı duvara çarptı görüşler

5 Aralık’ta, Avrupa Birliği, G7 ve Avustralya tarafından sadece birkaç gün önce üzerinde anlaşmaya varılan Rus deniz petrolünün bir varil fiyatının 60 ABD doları olan üst sınırı yürürlüğe girdi ve ekonomide yeni bir aşamanın başlangıcı oldu. Rusya ile Rusya arasındaki savaş ve Rusya. Batı.

Fiyat sınırı, Rusya’nın Ukrayna’yı topyekun işgalinin başlangıcından bu yana enerji rezervlerini silahlandırmasına yönelik en önemli tepkilerden biri olabilir, ancak bunun neyi gerektirdiği ve neyi başarmayı umduğu büyük ölçüde yanlış anlaşılmış görünüyor.

Çoğu kişinin inandığının aksine, tavan fiyat hiçbir şekilde Rusya’nın ham petrol ihracatını sona erdirme girişimi değildir. Aksine, Batı pazarlarına olmasa da, sürekli sıkılaşan düzenlemelere ve cezalara rağmen akışın devam etmesini sağlamayı hedefliyorlar. Aslında, Şubat ayından bu yana Rusya’dan ham petrolü toptan ve son derece indirimli fiyatlarla satın alan Çin, Hindistan ve diğer bazı üçüncü ülkeler, bunu yapmakta hâlâ özgürler. Bu sınırın amacı, bu alımları bastırmak değil, Rusya’nın esas olarak savaş çabalarını finanse etmek için kullandığı karlarını, mevcut kesintilerin kalıcı olmasını sağlayarak sınırlamaktır.

Rusya’nın Ukrayna’ya karşı savaşına direnen uluslararası koalisyon için bu adımı kabul etmek kolay olmadı – nihai şartları taraflarca ancak 2 Aralık’ta kabul edildi. Yapışma noktası kapağı ayarlamaktı. Ülkeler sonunda, kısıtlamanın arifesinde çoğu Rus ham petrolünün alınıp satıldığı fiyat noktasının üzerinde olan 60 $ olarak belirlemeye karar verdiler. Rusya işgalinden sonra Ukrayna’yı tartışmasız en çok destekleyen Avrupa ülkesi olan Polonya, son dayanak noktası oldu. Varşova, Ukrayna Devlet Başkanı Volodymyr Zelensky’nin, bu seviyede bir tavanın Rusya’nın sattığı varillerden hâlâ bir miktar kar elde ettiği anlamına geldiği yönündeki eleştirisine katıldı.

Ancak sonunda, tüm taraflar 60 $’lık bir üst sınır üzerinde anlaştılar, çünkü bu seviyede Rusya’nın kârının, küresel petrol piyasalarında herkes için dramatik fiyat artışlarına yol açacak büyük bir kargaşaya yol açmadan büyük ölçüde kısıtlanabileceğini gördüler. Gerçekten de, herhangi bir alt fiyat tavanı muhtemelen Rusya’yı – tüm ihracatı durdurmak gibi – sert önlemler almaya zorlayacak ve Rusya dışındaki tüm petrol ithal eden ülkelere zarar verecektir.

READ  Erdoğan hava sahası ihlalleri nedeniyle Yunanistan'a meydan okudu

Şubat ayından bu yana, Kremlin -bu fiyat tavanlarının herhangi birinin egemenliğinin kabul edilemez bir ihlali olduğu konusundaki tüm ciyaklamalarına ve küçümsemelerine rağmen- şimdiden petrolünü büyük indirimlerle ihraç ediyor. Dolayısıyla, gerçek anlamda, 60 dolarlık üst sınır, yalnızca mevcut düzenlemeyi kalıcı hale getirme girişimidir.

Batı, sınırın üzerinde satılan Rus ham petrolü için komisyonculuk ve gemi sigortası gibi temel hizmetleri sağlamayı reddederek üst sınırı uygulayacak.

Moskova’nın bu üzücü durumdan yalnızca kendisi sorumlu. Başkan Putin, Ukrayna’ya savaş başlattığında ve uluslararası ekonomik sistemi ele geçirmeye karar verdiğinde, birkaç ciddi yanlış hesap yaptı.

Ve her şeyden önce, elbette, Ukrayna için ölümcül ve yıkıcı yanlış yazmasıydı – Putin, Rus birliklerinin çoğu Ukraynalı tarafından memnuniyetle karşılanacağına ve “özel askeri operasyonunun” birkaç gün içinde zaferle sonuçlanacağına inanıyordu.

İkinci yanlış hesabı, Rusya’nın uluslararası ekonomik düzeni geri adım atmadan ne ölçüde bozabileceğiydi. Ülkesinin enerji piyasası üzerindeki etkisinin, Batı’yı kolayca bölmesine izin vereceğini ve rakiplerinin, ekonomik savaş açma yeteneğini ciddi şekilde sınırlayabilecek çok taraflı önlemleri (fiyat tavanları gibi) kabul etmesini engelleyeceğini varsaydı.

Ancak Rusya ekonomik olarak Batı’nın karşısına çıkacak durumda değil.

En son, örneğin Haziran ayında, Rusya’nın deniz yoluyla yaptığı ham petrol ihracatının yaklaşık üçte ikisi hâlâ kendisine yaptırım uygulayan ülkelere ait gemilerle taşınıyordu.

Petrol üzerindeki bu sakatlayıcı bağımlılığı ve ağır yaptırımları ele almak için Kremlin, ham petrolünü taşımak için hızla bir “gölge filo” oluşturmaya çalıştı. Ancak bu gölge filo kendisini, petrol sevkiyatlarını kabul etmek için hazır bulunmalarını gerektiren sigorta ulusları gibi Batılı hizmetlere bağımlı ve dolayısıyla yaptırımlara tabi buldu.

Batı yaptırımlarına uyan çok uluslu sigorta şirketlerine bağımlı olmaktan kaçınmak için Putin’in Kremlin’i kendi sigortasını geliştirmeye çalıştı. Ancak başta Çin ve Türkiye olmak üzere birçok ülke bu alternatif Rus sigortasını kabul etmeyi reddetti.

READ  Türkiye'deki Üreticiler ve İhracatçılar "Yeşil Dönüşüme" Hazır

Çin ve Türkiye’nin inkarlarının etkisi, birincisinin Rusya’nın ana alıcısı olması ve ikincisinin de İstanbul Boğazı’nı kontrol eden ülke olması ve Rusya’nın Karadeniz’den yaptığı ihracatın ana çıkış noktası olması nedeniyle önemli olmuştur.

Ne Pekin ne de Ankara, tavan fiyat bir yana, Batı’nın yaptırım rejiminin üyesi değil. Çin, Rusya’nın acının bir kısmını hafifletmesine yardımcı olmak için sigorta devlerini kullanabilirdi. Ama bunu yapmaya istekli değil. Pekin, savaşın arifesinde Moskova ile ilişkilerinin “sınırsız dostluk” düzeyine yükseldiğini açıklasa da, o zamandan beri bu tutumunu yeniden gözden geçirdi. Yeni Düzen, Pekin’in Rusya’nın yaptırımları baltalamasına aktif olarak yardım etmeyeceği, ancak yaptırımları da uygulamayacağı -Putin’in uluslararası ekonomik düzeni yok etme hedefinin Washington’u yerinden etme ve zirveye çıkma arzusuyla çeliştiğini kabul ederek. . Kısacası, petrol fiyatı üst sınırının kalıcı hale getirmeye çalıştığı Rusya’nın savaşın başlattığı petrol indirimini sürdürmekten çok mutlu.

Putin’in artan izolasyonu ve sözde arkadaşlarının gerçek müttefikler olmadığını anlaması, sert tepki vermesine neden olabilir. Rusya’nın petrol kesesinde kalan tek ok, tüm pazarlara yapılan ihracatı engellemektir. Bununla birlikte, böyle bir hareketin uluslararası petrol fiyatları üzerindeki potansiyel etkisi göz önüne alındığında, bunu yapmak, Kremlin’in hala sahip olduğu birkaç köprüyü yakma riski taşır. Ve petrol fiyatlarının çok düşmesini önlemek için OPEC+ aracılığıyla Moskova ile işbirliği yapan Suudi Arabistan da durumdan yararlanmak istiyor olabilir – ortaklıkları 2020’de fiyatların bir ay içinde düşmesine neden olan pazar payı savaşında neredeyse çöküyordu. . Riyad’ın üretimi artırma kabiliyeti Rusya’nınkinden çok daha fazla. Polonya’nın rafineri ağına yatırım yaparak Avrupa’nın enerji piyasalarında daha büyük bir rol oynayacak durumdaydı.

Genel olarak, Rus ham petrolünün bu ayki maksimum fiyatı, Rusya ile Batı arasındaki ekonomik savaşta bir dönüm noktasına işaret ediyor. Tabii ki, bu savaş henüz bitmedi ve yakın gelecekte bunun neden olduğu daha fazla kargaşaya tanık olmamız muhtemel. Ancak Putin’in küresel ekonomik düzeni kökünden sökme emelleri için sonun başlangıcı gibi görünüyor.

READ  Temel Sorunları Ertelemek için Rusya'ya Batı Yaptırımları: Türkiye

Bu makalede ifade edilen görüşler yazara aittir ve Al Jazeera’nın editoryal konumunu yansıtmayabilir.